تعدیل و عادی سازی ریخته گری های دقیق.

① معتدل کردن

هدف از تلطیف محصولات ریخته گری دقیق دارای جنبه های زیر است:

1. کاهش شکنندگی و از بین بردن یا کاهش استرس داخلی. پس از کوئنچ، ریخته گری های دقیق تنش داخلی و شکنندگی زیادی دارند. اگر آنها به موقع تمپر نشوند، ریخته گری های دقیق تغییر شکل داده یا حتی ترک خواهند خورد.

2. خواص مکانیکی مورد نیاز قطعه کار را بدست آورید. قطعه کار پس از کوئنچ سختی و شکنندگی بالایی دارد. به منظور برآورده کردن الزامات عملکرد مختلف قطعات کار مختلف، سختی را می توان با تمپر مناسب تنظیم کرد تا شکنندگی را کاهش دهد و چقرمگی، انعطاف پذیری مورد نیاز را به دست آورد.

3. اندازه قطعه کار پایدار

4. برای برخی از فولادهای آلیاژی که نرم شدن آنها با بازپخت دشوار است، معمولاً پس از خاموش کردن (یا نرمال شدن) از تلطیف در دمای بالا استفاده می شود تا کاربیدهای فولاد به درستی جمع شوند و سختی برای تسهیل برش کاهش یابد.

②نرمال سازی تولید قطعات ریخته گری دقیق نیز نیازمند عادی سازی است

نرمال کردن یک فرآیند عملیات حرارتی است که در آن قطعات ریخته‌گری تا 30-50 درجه بالاتر از دمای بحرانی گرم می‌شوند و پس از مقدار مناسبی از حفظ گرما در هوای ساکن سرد می‌شوند. هدف اصلی از نرمال سازی، اصلاح ساختار، بهبود خواص فولاد و به دست آوردن ساختاری نزدیک به حالت تعادل است.

در مقایسه با فرآیند آنیل، تفاوت اصلی بین نرمال سازی و بازپخت این است که سرعت خنک کننده نرمال سازی کمی سریع تر است، بنابراین چرخه تولید عملیات حرارتی عادی سازی کوتاه است. بنابراین، زمانی که بازپخت و نرمالیزاسیون نیز می تواند الزامات عملکرد قطعات را برآورده کند، باید تا حد امکان از نرمال سازی استفاده شود. اکثر بیلت های فولادی متوسط ​​و کم کربن به طور کلی نرمال می شوند. به طور کلی، بیلت های فولادی آلیاژی اغلب آنیل می شوند. در صورت استفاده از نرمالیزاسیون، به دلیل سرعت سرد شدن سریع، سختی پس از نرمالیزاسیون زیاد است که برای برش مناسب نیست.