ریخته گری فولاد

بازیگری:

فرآیند ساخت مورد استفاده برای تولید قطعات فلزی جامد را ریخته گری می نامند. فلز مذاب در قالب ریخته می شود. هنگامی که در قالب قرار می گیرد، فلز سرد می شود و به شکل حفره قالب جامد می شود.

ریخته گری آزادی استثنایی در تشکیل اجزای پیچیده ارائه می دهد. همچنین برای تولید با حجم بالا مفید است، جایی که می توان مقادیر مواد را به طور موثر کنترل کرد تا ضایعات را به حداقل رساند و هزینه را کاهش داد. فرآیند ریخته گری را پایه گذاری نیز می گویند.

ریخته گری فولاد:

تاسیساتی که قطعات ریخته گری فلز را تولید می کند و خدمات مرتبط مانند قالب سازی، ذوب، ریختن، گاززدایی، عملیات حرارتی، تمیز کردن سطوح و سایر عملیات تکمیلی را ارائه می دهد.

ریخته گری گریز از مرکز:

روش ریخته گری که در آن یک قالب قابل استفاده مجدد با سرعت بالا چرخانده می شود تا فلز مذاب را به دیواره های داخلی فشار دهد. ریخته‌گری گریز از مرکز اجازه می‌دهد تا قالب‌های ریخته‌گری تقریباً در هر طول یا ضخامت دیواره‌ای بدون استفاده از هسته تشکیل شوند. محصولات نهایی فاقد خطوط جداکننده، گیت ها و رایزرها هستند. ریخته گری گریز از مرکز اغلب برای ساخت لوله ها و لوله ها برای ماشینکاری بیشتر استفاده می شود.

دایکستینگ:

روش ریخته گری که در آن فلز مذاب تحت فشار به داخل قالب (یا قالب) تزریق می شود. دو قالب سخت شده به هم فشرده می شوند تا حفره قالب را تشکیل دهند. هنگامی که فلز تزریق شده خنک شد، قالب ها جدا شده و قالب ریخته گری خارج می شود. ریخته گری می تواند به دقت ابعادی بالا، جزئیات پیچیده و سطوح ریخته گری صاف که نیاز به حداقل ماشینکاری اضافی دارند، دست یابد. تولید قالب ها گران است و برای اجراهای با حجم بالا مناسب تر است. فلزات آهنی به ندرت به عنوان ماده تزریقی استفاده می شوند.

ریخته گری سرمایه گذاری:

روش ریخته گری معمولاً برای قطعات پیچیده ای که نیاز به دقت بالایی با حداقل ماشین کاری دارند استفاده می شود. می توان از آن برای ایجاد محصولاتی با سطوح صاف و بدون خطوط جداکننده استفاده کرد. به دلیل هزینه های بالای راه اندازی، ریخته گری سرمایه گذاری برای تولید در حجم بالا مناسب ترین است.